บทคัดย่อ (Abstract) โครงงานที่ได้รับรางวัลที่ 1 ของทุกสาขาที่ส่งเข้าประกวด ประจำการแข่งขัน YSC 2013

รหัสโครงการ Y13ICSC001

ชื่อโครงงาน (ภาษาไทย) : การประยุกต์ใช้เจเนติกอัลกอริทึมในการปรับปรุงการรู้จำตัวอักษรออนไลน์ของโครงข่ายประสาทเทียมแบบ PHIA
ชื่อโครงงาน (ภาษาอังกฤษ) : -
สาขาโครงงาน :
คอมพิวเตอร์ ประเภทบุคคล

พัฒนาโดย : นายพีร์รุจ  บริบาลบุรีภัณฑ์
อาจารย์ที่ปรึกษา: นายบุญนที  ศักดิ์บุญญารัตน์
สถาบันการศึกษา : โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์
รางวัลที่ได้รับ : รางวัลอันดับที่ 1

บทคัดย่อ :
    งานวิจัยนี้ศึกษาและพัฒนาอัลกอริทึมสำหรับรู้จำตัวอักษรโดยวิเคราะห์เอกลักษณ์การเขียนของบุคคลหรือ PHIA (Perut, 2012) โดยทำการ implement ระบบค่าน้ำหนักด้วยเมทริกซ์ เข้าร่วมกับ PHIA และใช้ Genetic Algorithm ในการจัดการปรับหาค่าน้ำหนักที่เหมาะสมกับผู้ใช้ (เรียกย่อว่า PHIA-GA) รวมทั้งศึกษาตัวแปรต่างๆ ที่ส่งผลต่อพฤติกรรมของ Genetic Algorithm และประสิทธิภาพของ PHIA-GA เทียบกับ PHIA ซึ่งจะนำไปสู่ข้อสรุปแนวทางในการปรับแต่งอัลกอริทึม PHIA ให้รองรับกับการประยุกต์ใช้จริง พบว่าการนำระบบค่าน้ำหนักมาใช้ใน PHIA มีส่วนช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการรู้จำตัวอักษรที่ระดับความเชื่อมั่น 0.99925 โดยอัตราการแลกเปลี่ยนยีนและอัตราการกลายพันธุ์ของ genetic algorithm มีผลต่อประสิทธิภาพการรู้จำแบบสุ่ม และตำแหน่งที่นำระบบค่าน้ำหนักมาใช้งานมีผลต่อการกระจายตัวของค่าความแม่นยำอย่างมีนัยสำคัญ ความเร็วในการรู้จำของ PHIA และ PHIA-GA ที่ 1)ไม่มีระบบค่าน้ำหนัก 2) มีระบบค่าน้ำหนักที่ระดับเส้น 4) มีระบบค่าน้ำหนักที่ระดับจุด 4) มีระบบค่าน้ำหนักทั้งระดับจุดและเส้น อยู่ที่ 0.362, 0.368, 0.648 และ 0.745 มิลลิวินาทีต่อตัวอักษร ตามลำดับ ทั้งนี้ ผลจากการศึกษาเพิ่มเติมทำให้ทราบว่าควรใช้ระบบ PHIA ร่วมกับเจเนติกอัลกอริทึมและกฏการเรียนรู้สัญลักษณ์แบบเก่า โดยค่าความแม่นยำที่ได้จากการทดลอง 1) ไม่ใช้เจเนติกอัลกอริทึม 2) ใช้เจเนติกอัลกอริทึม 3) ใช้กฏการเรียนรู้หลังใช้เจเนติกอัลกอริทึม 4) ใช้กฏการเรียนรู้ก่อนใช้เจเนติกอัลกอริทึม เป็นร้อยละ 92.7021, 96.6469, 97.4358 และ 99.3096 ตามลำดับ

---------------------------------------------------------------------------------------------------

รหัสโครงการ Y13IEVC001

ชื่อโครงงาน (ภาษาไทย) : ศึกษาประสิทธิภาพของดินฟอกสี (เบนโทไนท์) ที่ผ่านการใช้งานแล้ว ในการดูดซับโลหะทองแดง
ชื่อโครงงาน (ภาษาอังกฤษ) : Removal of Copper from Aqueous Solutions by Spent Bleaching Earth
สาขาโครงงาน : วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม ประเภทบุคคล
พัฒนาโดย : นางสาวอภิษฎา  จุลกทัพพะ
อาจารย์ที่ปรึกษา : นางสาวอุษา  จีนเจนกิจ
สถาบันการศึกษา : โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ (องค์การมหาชน)
รางวัลที่ได้รับ : รางวัลอันดับที่ 1

บทคัดย่อ :
    ดินฟอกสีที่ผ่านกระบวนการฟอกสีน้ำมันปาล์มจากโรงกลั่นน้ำมันปาล์ม เป็นปัญหาของเสียเหลือทิ้งของโรงกลั่นน้ำมันปาล์มในปัจจุบัน โดยแต่ละปีมีดินฟอกสีที่ผ่านกระบวนการแล้วนี้เหลือทิ้งปีละกว่า20,000 ตัน จากงานวิจัยต่างๆ พบว่าเบนโทไนท์ซึ่งเป็นองค์ประกอบหลักของดินฟอกสีมีสมบัติการดูดซับไอออนบวกได้ งานวิจัยนี้จึงได้ทำการศึกษาประสิทธิภาพของดินฟอกสีที่ใช้นี้ในการดูดซับโลหะทองแดงเนื่องจากทองแดงจัดเป็นโลหะที่ใช้ทั่วไปในวงการอุตสาหกรรมการวิจัยได้มีเพื่อศึกษาประสิทธิภาพของดินฟอกสีที่ใช้แล้วจากกระบวนการฟอกสีน้ำมันปาล์สำหรับการดูดซับโลหะทองแดง โดยแบ่งการทดลองแบ่งเป็น 2 ตอน คือ 1) ศึกษาคุณสมบัติของดินฟอกสีผ่านกระบวนการแล้ว 2) ศึกษาสภาวะต่างๆ ที่เหมาะสมในการดูดซับ คือ pH ที่เหมาะสม เวลาในการดูดซับที่เหมาะสม ปริมาณดินฟอกสีในการดูดซับที่เหมาะสมของสารละลายทองแดงความเข้มข้นต่างๆ พบว่าดินฟอกสีมีประสิทธิภาพในการดูดซับดีที่สุดคือ 44.75mg/g เมื่ออยู่ในสภาวะที่ pH=7 เป็นเวลา 10 นาที เปอร์เซ็นต์การดูดซับ 91.78% สารละลายทองแเดงเข้มข้น 100 mg/L ปริมาณดินฟอกสีที่ใช้ดูดซับ 2 g/L ซึ่งมีเปอร์เซ็นต์ในการดูดซับเทียบกับดินฟอกสีก่อนการใช้งานเป็น 70.65 % รูปแบบไอโซเทอมในการดูดซับเป็นแบบ Freundlich model และมีอันดับการเกิดปฏิกิริยาเป็นอันดับสองเทียม

---------------------------------------------------------------------------------------------------

รหัสโครงการ Y13TPLC016

ชื่อโครงงาน (ภาษาไทย) : การศึกษาผลของ ความชื้นสัมพัทธ์ ขนาดของแรง และ จานวนเส้นขนสัมผัส ต่อการหุบใบของต้นกาบหอยแครงชนิด Dionaea muscipulaเพื่อใช้ประยุกต์สร้างและพัฒนานวัตกรรมแขนกล VFT 1852
ชื่อโครงการ (ภาษาอังกฤษ) : The Study Of Effect Of Relative Humidity, Size Of The Force and Number Of Sensory Haris on trapping of a Venus Flytrap Dionaea muscipula, For Invention And Development of The Innovative Mechanical Arm VFT 1852
สาขาโครงงาน : ฟิสิกส์และดาราศาสตร์ ประเภททีม
พัฒนาโดย : นายสหกฤษณ์  ธนิกวงษ์, นายพรภวิษย์  เจนจิรวงศ์ และนายณัฐนนท์  พงษ์ดี
อาจารย์ที่ปรึกษา : นายชนันท์  เกียรติสิริสาสน์
สถาบันการศึกษา : โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
รางวัลที่ได้รับ : รางวัลอันดับที่ 1

บทคัดย่อ :
    ต้นกาบหอยแครง (Dionaea muscipula) เป็นพืชกินแมลงที่มีการพัฒนารูปร่างของใบไปเพื่อทำหน้าที่จับแมลง โดยกลไลการจับแมลงของต้นกาบหอยแครงนั้นอาศัยการทำงานของเส้นขนรับสัมผัส (sensory hairs) ที่อยู่บริเวณผิวใบของกาบหอยแครง เมื่อแมลงมาสัมผัสกับเส้นรับสัมผัสจะส่งผลให้เกิดการส่งสัญญาณไปที่เซลล์พัลไวนัส (pulvinus cell) ที่บริเวณใบทำให้เกิดการหุบของใบกาบหอยแครง โดยในการศึกษาครั้งนี้มีจุดประสงค์ที่จะศึกษา 1) ความสัมพันธ์ของปริมาณความชื้นสัมพัทธ์ในอากาศต่อขนาดของมุมใบกาบหอยแครง 2) ผลของจานวนเส้นขนรับสัมผัส ต่อความเร็วและความแรงในการหุบของใบกาบหอยแครงและ 3) ขนาดของแรงกระทำต่อความเร็วและความแรงในการหุบของใบกาบหอยแครง จากนั้นนาข้อมูลที่ได้มาเขียนโปรแกรม Bricxccเพื่อสร้างมือกลจำลอง VFT1852